به حرف من گوش کن


+ مخمصه‌ای که الجزیره در آن گرفتار شده است

الجزیره همواره با اسرائیل تعامل داشته است. داشتن دفتر و مرکز در این مرکز آن هم در شرایطی که در بیش از 20 کشور دفاتر این شبکه تعطیل شده است و نیز altپخش اخبار و دیدگاه های صهیونیست ها به صورت مستمر، ثابت کننده این اعتقاد است که الجزیره مناسباتی بیش ازحد و حدود یک خبرگزاری با یک دولت دارد. مثلا در سال...

نهضت سبزنبوی به نقل ازبولتن، رفتارهای دو گانه‌ی شبکه‌ی الجزیره در قبال تحولات منطقه بالاخره کار دستش داد و باعث ایجاد موجی از اعتراضات مردمی علیه نوع پوشش‌دهی اخبار این قیام‌ها شد.

به گزارش بولتن نیوز، شبکه‌ی تلویزیونی "الجزیره" که سعی می‌کرد با جهت‌گیری‌های خاص اخبار تحولات منطقه را که از آن تعبیر به "بهار عربی" کرده‌اند پوشش دهد در قبال کشتارهای فجیع در بحرین جانب محافظه‌کاری در پیش گرفت و تا سعی داشت اخبار آن را بروز خارجی نداد.

در جریان قیام مردمی در کشورهای شمال آفریقا، بسیاری از ناظران رسانه‌ای معتقد بودند که "الجزیره" به "صدای اعتراض بهار عربی" تبدیل شده است. گزارش‌هایی که این شبکه‌ی تلویزیونی از حرکت‌های اعتراضی در تونس و مصر تهیه می‌کرد، با سرعت در سراسر جهان پخش می‌شدند و نیروی تازه‌ای به معترضان برای ادامه‌ی اعتراض خود می‌بخشیدند.

حضور پررنگ "الجزیره" در "بهار عربی" اما با آغاز حرکت‌های اعتراضی در بحرین، کم‌رنگ‌تر شد. جای خالی "الجزیره" در کنار مردم معترض بحرین، موجی از انتقاد به راه انداخت، آنگونه که حتی یک روزنامه‌ی قطری نوشت، «الجزیره در مخمصه گرفتار شده است».

 

الجزیره، رسانه‌ای دولتی؟

شبکه‌ی "الجزیره" متعلق به امیر قطر است. شماری از منتقدان رفتار دوگانه‌ی "الجزیره"، این را طبیعی می‌دانند که امیر قطر تاثیر مستقیمی بر برنامه‌های آن بگذارد.

دیوید روبرتز، از "موسسه پژوهشی دفاع و امنیت سلطنتی" (RUSI) معتقد است که کسی از نظر سیاسی الجزیره را کنترل نمی‌کند، اما راهکارهای سیاسی غیرمستقیمی به این شبکه ارائه می‌شود. او می‌گوید: «این طور نیست که امیر قطر تلفن بزند و بگوید: من فلان داستان و بهمان خبر را می‌خواهم. اما گردانندگان "الجزیره" خود را موظف به دنباله‌روی از سیاست‌های دولت قطر می‌دانند.»

اما موضوع بیش از این حرف‌ها است. الجزیره چنان‌چه اشاره شد همواره مدعی بوده است که از نظر سیاسی تنها شبکه غیر وابسته در خاورمیانه و حتی جهان است اما اتفاقات و عوامل متعددی این ادعا را نقض می کند. از جمله این که بانی و موسس آن، دولتی کاملا وابسته به آمریکا است. چنان که تاکنون این شبکه، خبر و گزارشی در نقد دولت قطر و جامعه آن منتشر نکرده است. البته نمی توان منکر برخی ظرافت ها در عملکرد الجزیره شد که باعث وابستگی آن شده است. برخی معتقدند آنارشی حاکم بر آن رمز موفقیت آن است. مثلا در عین این که حمایت های آمریکا از این شبکه بر کسی پشیده نیست، بمباران مقر آن در افغانستان و عراق هم وجود دارد. یا دستگیری و زندانی کردن «سامی الحاج» در گوانتانامو به مدت هفت سال که چندی پیش آزاد شد. حمایت متقابل صدام و الجزیره و یا فاش شدن این امر که در سال 2004 ایستگاه ماهواره ای تلویزیونی عربی زبان الجزیره با سرمایه گذاری آمریکا راه اندازی شد و... جملگی نشان می دهند که ادعای استقلال الجزیره تنها حرف است.

 

الجزیره و اسرائیل

الجزیره همواره با اسرائیل تعامل داشته است. داشتن دفتر و مرکز در این مرکز آن هم در شرایطی که در بیش از 20 کشور دفاتر این شبکه تعطیل شده است و نیز پخش اخبار و دیدگاه های صهیونیست ها به صورت مستمر، ثابت کننده این اعتقاد است که الجزیره مناسباتی بیش ازحد و حدود یک خبرگزاری با یک دولت دارد. مثلا در سال 2002 بحرین فعالیت الجزیره در این کشور را به دلیل تمایل این شبکه به اسرائیل ممنوع اعلام کرد تا سال 2004 که بار دیگر گزارشگران الجزیره به بحرین بازگشتند. کشورهای دیگر چونکویت و عربستان هم به دلیل نزدیکی از شبکه به اسرائیل با تأسیس دفتر این شبکه در کشور خود مخالفت کردند.

 

دیواری از سکوت

به گزارش "دویچه‌وله"، به دلیل رفتار دوگانه‌ی شبکه در میان کارکنان آن هم اختلاف به‌وجود آمده است. "الجزیره" در برابر این انتقادها سکوت کرده است. در مرکز این شبکه در دوحه کسی حاضر نیست در این باره توضیح دهد یا با رسانه‌های دیگر مصاحبه کند. به نظر می‌رسد که پشت پرده در میان کارکنان شبکه هم اختلاف به‌وجود آمده است. شماری از خبرنگاران کارکشته که معروف‌ترین آنها قاسم بن جدو است استعفا داده‌اند. آنها معتقدند که "الجزیره" در رابطه با اعتراضات بحرین به اندازه‌ی کافی گزارش نمی‌دهد و در مقابل، بیش از حد به اعتراضات سوریه می‌پردازد. رئیس شبکه‌ی "الجزیره" اخیرا شماری از برنامه‌های سیاسی پر وجهه را حذف نمود و گردانندگان آنها را اخراج کرد.

تگ ها:
    پيام هاي ديگران()   لینک