به حرف من گوش کن


+ انجیل برنابا

«انجیل برنابا»به یکی از شاگردان خاصّ عیسی مسیح(ع)‌ منسوب می‌شود و دربارة آن بحث‌های بسیاری صورت گرفته، که نارضایتی خود مسیحیان را نیز در پی داشته است؛ زیرا این انجیل با انجیل‌های چهارگانة دیگر فرق می‌کند. در این انجیل به ظهور اسلام و مهد آن اشاره شده و دعوی الوهیّت مسیح(ع) را ردّ می‌کند. این انجیل بر موضوع نجات مسیح(ع) از کشیده شدن به صلیب تأکید می‌کند؛‌ همان گونه که پولس را محکوم و بشارت او را ردّ می‌کند.

ادیان نیوز/ امّا مسیحیانی که در حقیقت یاران و پیروان پولس یهودی و نه عیسی مسیح(ع) به شمار می‌آیند، آنچه را در انجیل برنابا آمده است، رد می‌کنند و آن را کفر به شمار می‌آورند.

در کشورهای اسلامی، برخی از اندیشمندان مسلمان از جمله دکتر عبدالله عثمان برخلاف تلاش برخی از صلیبی‌ها برای تحریف قرآن و چاپ و توزیع نسخة تحریف شدة آن، پیشنهاد چاپ انجیل برنابا و توزیع آن را میان مسیحیان دادند.

امّا انجیل برنابا چیست؟

انجیل برنابا چیست؟ و آیا این انجیل در معرض جمع‌آوری از سوی مسیحیان قرار گرفته تا اثری از آن بر جای نماند؟

و چرا مسیحیان این انجیل را به مسلمانان نسبت می‌دهند و آن را غیر معتبر به شمار می‌آورند؟ و آیا دعوت به چاپ آن مسیحیان را آزرده خواهد ساخت؟

مسیح(ع)‌ هم خواندن و هم نوشتن می‌دانست؛ امّا به دستور و امر خداوند متعال اقدام به تدوین و نگارش انجیل نکرد و انجیل‌های کنونی صد سال پس از اینکه خداوند عزّوجلّ حضرت مسیح(ع) را نزد خویش و به آسمان‌ها برد، نگارش شدند که انجیل برنابا یکی از این انجیل‌هاست.

پس از عروج مسیح(ع)، رقابت میان پیروانش افزایش یافت؛ به‌گونه‌ای که برخی از ایشان، از جمله برنابا به لزوم پیروی از تعالیم و آموزه‌ها و اصول و مبادی مسیح(ع) بدون ایجاد هیچ تغییری در آن اعتقاد داشتند؛ در حالی که دیگران که در رأس آنها پولس قرار داشت، چشم‌پوشی و صرف نظر کردن از برخی از آن تعالیم و اصول و مبادی را برای نشر آیین جدید و مورد پسند و مقبول قرار دادن آن میان مللی که بر آنها تسلّط می‌یافتند، ‌شد؛ به ویژه یونانی‌ها و رومی‌ها، ترجیح می‌داد.

برای مثال در این باره می‌توان به این گفتة مسیح(ع) که مربوط به قوانین و انبیای عهد قدیم است، اشاره کرد:من نیامده‌ام آیین پیشینیان را لغو کنم، بلکه آمده‌ام آنها را مورد اجرا بگزارم.1

و این دقیقاً همان چیزی است که خداوند متعال از زبان مسیح(ع)‌ در آیة 50 سورة آل عمران می‌آورد:«وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیَّ مِنَ التَّوْرَاةِ؛ و تصدیق کنندة تورات می باشم.»

و هنگامی‌که مردی از او دربارة چگونگی رسیدن به جاودانگی سؤال کرد، به او دستور داد، از اوامر عهد قدیم تبعیت کند.2

امّا پولس به محض اینکه توانست جای پای خود را در میان حوّاریون مستحکم کند، اقدام به لغو آن قوانین نمود، آنجا که می‌گوید:

زیرا هرکه به مقتضای قوانین عمل کند، لعن و نفرین شده است.3

و همچنین در جای دیگر می‌گوید:

ای کسانی‌که از قوانین تبعیّت می‌کنید، از رحمت خداوند محروم شوید.4

با اینکه وقتی می‌خواست زنان را ساکت نماید، از قوانین حمایت نمود و گفت:

زنانتان را در کنیسه‌ها ساکت کنید؛ زیرا آنها حقّ سخن گفتن ندارند و به‌سان آنچه که قانون می‌گوید، باید اطاعت و فرمانبرداری نمایند.6

این رقابت میان این دو طایفه برای قرن‌ها ادامه یافت و به کشته شدن بسیاری انجامید. در سال 325م. یاران و پیروان پولس توانستند، بر مجمع کلیسایی منعقد در «نیزا» استیلا یابند و فوراً دستور سوزاندن انجیل‌های چهارگانة یونانی از جمله تنها انجیلی را که به زبان آرامی ـ زبان مسیح(ع) ـ نوشته شده بود، صادر کردند.

مجمع کلیسایی نیزا، بر عقیدة تثلیث که کاهن اسکندری اشکاسیوس ابداع کرده بود، به عنوان مهم‌ترین عقیدة آیین مسیحیّت تکیه کرد. همچنین روز تولّد مسیح(ع) را به 25 دسامبر تغییر داد تا با روز تولد الهة خورشید، میترا، مطابقت داشته باشد و روز عبادت هفتگی را از شنبه به یکشنبه تغییر داد.

انجیل برنابا امروزه یکی از صحیح‌ترین انجیل‌ها به شمار می‌آید برنابا همراه و انیس مسیح(ع) بود؛ امّا در مقابل، دربارة پنج انجیل دیگر که از سوی کلیساهای مسیحی معتبر به شمار می‌آید، اکثر کارشناسان اتّفاق نظر دارند که نام مؤلّفان واقعی آنها ناشناخته است. این انجیل‌ها به دست پیروان قدّیس پولس نوشته شدند و برای کسب فهمیده می‌شود نام‌های معروف و مشهوری به آن اطلاق گردید.


معرفی برنابا، صاحب انجیل

نام واقعی برنابا، یوسف ژوزف بن لووی بن ابراهیم یهودی از نوادگان لووی، از «قبرس» است. وی مزرعه‌اش را فروخت و آن را به پای شاگردان مسیح(ع) ریخت.5 او به تقوا و درستکاری شناخته می‌شد و «سفر اعمال» خود را «یوسفی که از جانب فرستادگان برنابا خوانده شد» نامید6 و هنگامی‌که پولس ادّعا کرد، مسیح(ع) را دیده و به «اورشلیم» بازگشت تا به شاگردان نزدیک شود، برنابا مسئولیت معرفی او را به شاگردان بر عهده گرفت.7

برنابا مبلّغی نیکوکار و صالح بود که وجودش مملوّ از ایمان به خدا بود، پس توانست جمع قابل توجّهی را به سوی ایمان به خداوند دعوت کند.8 سپس به همراه شائول (پولس) یک سال کامل به «طرسوس» رفت (اعمال 15/29)، امّا پس از مشاجرة او با پولس نام برنابا از عهد جدید محو شد.

مورّخان یادآوری می‌کنند که وفات او به سال 61 م.

در «قبرس» بوده است. بت‌پرستان او را سنگسار کردند و همین باعث مرگ او شد، پسر خواهرش، مرقس انجیلی نیز او را به خاک سپرد.

آیا انجیل برنابا در حال حاضر موجود است؟

منابع تاریخی به برنابا، انجیل، رساله و کتابی را نسبت می‌دهند که از مسافرت‌ها و آموزه‌های فرستادگان و پیامبران سخن می‌گوید. دانشمند آلمانی چندروف10 به رسالة برنابا در دست‌نوشته‌های سینا دست یافت که به مقدّس به شمار آوردن این رساله برای مدّت‌ها اشاره می‌کرد.

امّا هیچ یک از رساله‌ها و کتاب‌هایش مقدّس به شمار نمی‌آید، اینجاست که باید گفت جای تعجّب دارد که رساله‌های پولس و «لوقا» که هیچ یک مسیح(ع) را ندیده‌اند، چگونه معتبر به شمار می‌آیند؛ در حالی که سخنان برنابا که در ایمان و درستی و مصاحبت و هم‌نشینی با مسیح(ع) بر آنها سبقت داشته، معتبر نیست!

در سال 366 م. دستوری از پاپ دماسوس دربارة عدم مطالعة انجیل برنابا صادر شد،‌ مجلس کلیسا‌های غربی نیز در سال 382 م.

و پاپ انوسنت در سال 465 م. و پاپ گلاسیوس اوّل در سال 492 م.

مطالعة برخی از انجیل‌ها را تحریم کردند که انجیل برنابا نیز جزو این انجیل‌ها بود.

دست‌یابی به نسخه‌ای از انجیل برنابا

کلام انجیل برنابا برای قرن‌های طولانی محو شد، تا اینکه فرامینو، راهب ایتالیایی، در اواخر قرن شانزدهم میلادی بر نسخه‌ای از آن در کتابخانة «پاپ استکوس پنجم» در «واتیکان» دست یافت، که آن را مخفی نمود و با آن از واتیکان خارج شد و اسلام آورد و دیگر نامی از این نسخه برده نشد.

در سال 1709م. کریمر، یکی از مستشاران تزار «روسیه» به تنها نسخه‌ای دست یافت که امروزه از انجیل برنابا در دست است که در سال 1738 م. به «وین» منتقل شد، این نسخه در 225 صفحه،‌ در دو جلد و به زبان ایتالیایی نوشته شده است. در آغاز این قرن به دست استاد خلیل سعادت این انجیل به فارسی ترجمه شد. در مقدّمه، استاد سعادت توضیحاتی داده است که از آن برای شناخت و فهم اصول و مبادی این نسخه استفاده می‌کنیم.

همچنین از وجود یک ترجمة اسپانیایی نام برده شده که تعدادی از شرق شناسان در اوایل قرن هجدهم میلادی آن را دست به دست می‌کردند و سرانجام به دست دکتر هوایت رسید که عنوان کرد، ‌این نسخه ترجمه‌ای است از نسخة ایتالیایی آن و مترجم اسپانیایی آن فردی مسلمان به نام مصطفی العرندی است که این نسخه را نیز دکتر هوایت از دست داد. بنابراین اینکه نویسندة تنها نسخة ایتالیایی و نویسندة انجیل چه کسی است؟ معلوم نیست./موعود

پی‌نوشت:

1. متی 17:5.
2. مرقس 19:10-17.
3. غلاتیان 10:3.
4. غلاتیان 4:5.
5. اعمال 37-36.
6. اعمال 4/36.
7. اعمال 9/27.
8. اعمال 11/24-22.
9. اعمال 15/29.
10. 1859 م./موعود

نویسنده:م.ا.ن

تگ ها:
    پيام هاي ديگران()   لینک