به حرف من گوش کن


+ حمایت از مدل حکومتی (لائیکی) ترکیه؛ خیانتی دیگر از اصلاح طلبان

تلاش نشریات مهرنامه و آیین در انحراف نهضت های منطقه//حمایت از مدل حکومتی (لائیکی) ترکیه؛ خیانتی دیگر از اصلاح طلبان
سرویس سیاسی مفید نیوز :: تازه ترین خیانتی که امروز توسط برخی منورالفکران و اصلاح طلبان در جریان است، خوش خدمتی آنها به نظام استکباری از طریق حمایت از مدل حکومتی ترکیه (برای تحقق در کشورهای عربی) است. این منورالفکران موفقیت های عظیم نظام جمهوری اسلامی در تحقق عدالت در کشور و خدمت به مردم و کمک به ملت های مستضعف جهان و ... را می بینند و باز آرزو می کنند یا تلاش می کنند که آرایش قدرت در منطقه، متناسب با میل مستکبران و زورگویان جهان و غارتگران کشورها باشد!
قیام ملت های عربی علیه نوکران غربی، نقطه عطفی در تحولات تاریخ معاصر به شمار می رود که متأسفانه به دلیل عدم برخورداری کامل از دانش های دینی مثل فلسفه تاریخ اسلامی و جامعه شناسی اسلامی، آن گونه که باید، از درک این حوادث عمیق این حوادث محروم بوده ایم و این تنها امام خامنه ای است که با درک کامل و جامع از مسئله، یک تنه وارد میدان شده و تلاش می کنند تا نگذارند غرب نتواند این انقلابات را به شکست و یا بکشاند و یا منحرف کند. دوستان نظام و انقلاب هم در دام فتنه های جدید سیاستمداران، گرفتارند و فعلاً فرصتی برای انجام تکلیف الهی خود نسبت منویات رهبری نسبت به حوادث منطقه ندارند!

قیام ملت های عربی موجب فرو ریختن ساختارهای حکومتی سابق می شود و طبیعتاً خلأ ساختار قدرت پدید می آید. اینجاست که انقلابیون به دنبال ساختار جدیدی می گردند که بتواند آرمان ها و چشم اندازهای جدید آنها را محقق کند. امروز چهار مدل پیش روی انقلابیون عرب قرار گرفته است:

اول: مدل شریعت گرا و سازشکار عربستان (البته اگر خود این مدل با قیام ملت عربستان فرو نریزد!)؛

دوم، مدل شریعت گرا و خشن و بدوی سلفی ها؛

سوم، مدل حکومت غیردینی ترکیه؛

چهارم، مدل مردمسالاری دینی جمهوری اسلامی ایران.

هم چنان که امام خامنه ای فرمودند: «ملتهاى انقلاب کرده و آزاد شده، یکى از مهمترین خواسته‌هایشان حضور و نقش قاطع مردم و آرائشان در مدیریت کشور است، و چون مؤمن به اسلامند، پس مطلوب آنان «نظام مردمسالارى اسلامى» است؛ یعنى حاکمان با رأى مردم برگزیده میشوند و ارزشها و اصول حاکم بر جامعه، اصول مبتنى بر معرفت و شریعت اسلامى است. این خود میتواند در کشورهاى گوناگون به اقتضاى شرائط، با شیوه‌ها و شکلهاى گوناگون تحقق یابد، ولى با حساسیت کامل باید مراقب بود که این با دموکراسى لیبرال غربى اشتباه نشود. دموکراسى لائیک و در مواردى ضد مذهب غربى با مردمسالارى اسلامى که متعهد به ارزشها و خطوط اصلى اسلامى در نظام کشور است، هیچ نسبتى ندارد» (منبع).

مدل اول، مقبول ملت های عرب نیست. مدل دوم به دلیل سازشکاری آن با تمدن غرب و مصادره شدن توسط استکبار جهانی، هم، مورد رضایت انقلابیون نیست. اما مدل سوم و چهارم، اصلی ترین مدل هایی هستند که که برای تکرار خود در کشورهای عربی و جذب قلوب انقلابیون باهم رقابت می کنند، و اصلی ترین مبارزه سرد استکبار جهانی و جمهوری اسلامی در همین جا ظهور و بروز دارد. غرب چون فهمیده که انقلابات عربی یک بیداری عمیق اسلامی است که ظرفیت زیاد ضدغربی و ضداسرائیلی و گرایش به انقلاب اسلامی دارد، راضی شده مدل غیردینی و سکولار ترکیه در کشورهای منطقه حاکم شود تا از آب گل آلود ماهی بگیرند و نگذارند تا ملت ها به سمت نفی سبک زندگی غربی بروند و به جبهه انقلاب اسلامی بپیوندند.

تازه ترین خیانتی که امروز توسط برخی منورالفکران و اصلاح طلبان در جریان است، خوش خدمتی آنها به نظام استکباری از طریق حمایت از مدل حکومتی ترکیه (برای تحقق در کشورهای عربی) است. این منورالفکران موفقیت های عظیم نظام جمهوری اسلامی در تحقق عدالت در کشور و خدمت به مردم و کمک به ملت های مستضعف جهان و ... را می بینند و باز آرزو می کنند یا تلاش می کنند که آرایش قدرت در منطقه، متناسب با میل مستکبران و زورگویان جهان و غارتگران کشورها باشد! زهی انصاف! اینها که در دامن کشور زندگی می کنند و در سایه الطاف و بخشش های جمهوری اسلامی نسبت به خیانت های سابق خود قرار دارند، لااقل باید مدل جمهوری اسلامی و مردمسالاری دینی را رقیق تر و لطیف تر و متناسب با فقه اهل سنت تفسیر کنند و همین را پیشنهاد کنند؛ نه این که هماهنگ با توطئه های شوم و ضداسلامی استکبار، مدل غیردینی ترکیه را تبلیغ کنند. این کار، یک خیانت فرهنگی آشکار است.

نمونه ای از افاضات این آقایان را ملاحظه فرمایید:

«ترکیه یک الگو برای خیلی از مسلمان هاست...»، «ترکیه مدل مورد توجهی است...»، «ترکیه در مرکز بحران، با ثبات ترین کشور است، چون دموکراسی اش نرم تر کار می کند...»، «ترکیه برخلاف ایران و مصر، نرجیح داده است در حوزه عمل، دین و دموکراسی را با یکدیگر آشتی دهد...»، «ترکیه، پرچمدار اصلی مدل دموکراسی اسلامی در خاور میانه است. جای بحث و بررسی مدل بدیل ترکیه در زمانی که کشورهای خاور میانه در شرای انقلاب و اعتراض در پی بررسی مدل های مقبول برای حکومت های آینده می گردند وجود دارد...»، «امروز ترکیه مدلی برای کشورهای مسلمانی است که در ترس فروپاشی نظام های سنتی به آینده می نگرند و شاید مدل پیاده شده در ترکیه، امیدی برای جهان اسلام و در عین حال جهان غرب باشد...»، «ترکیه توانسته است مدلی از اسلام ارائه دهد که خواهان هایی هم در سطح منطقه داشته باشد...» و ...

(منبع: مجله آیین، شماره 34 و 35، فروردین 1390 و ماهنامه مهرنامه، مرداد 1390، پرونده ترکیه و ...)

خطاب ما به حوزه، دانشگاه، سازمانها، گروهها و افراد اصولگرا و انقلابی این است که به این مسائل، بیشتر توجه کنند و به دنبال تنظیم و تدوین و پیشنهاد الگوهای دوران گذار، برای کشورهای منطقه باشند و نظام جمهوری اسلامی را در مدیریت منطقه ای، تنها نگذارند. اگر دقت کنیم و بصیرت تاریخی و جهانی داشته باشیم، متوجه می شویم که برخی مسائل داخلی هر قدر مهم باشد، به پای اهمیت «بیداری اسلامی» در کشورهای عربی نمی رسد و رسالت ما نسبت به این حادثه، مهم تر از رسالت ما نسبت به برخی مشکلات داخلی است.

تگ ها:
    پيام هاي ديگران()   لینک